درباره برگزاری اقدام اعتراضی «جنبش اتحادیه مسلمانان» (MBH) در آلمان، اطلاعاتی در شبکه‌های اجتماعی و سایت‌ها منتشر شده است. این امر پرسش‌های تازه‌ای درباره موضع سیاسی سازمان و ارتباط آن با حوزه‌های نفوذ خارجی برمی‌انگیزد. به نمایش درآمدن پرچم‌های آذربایجان در کنار پرچم‌های ایران، نواخته شدن سرود دولتی آذربایجان و استفاده از پلاکاردهای نوشته‌شده به زبان فارسی، ماهیت سیاسی این اقدام را به موضوع بحث تبدیل می‌کند.
پرسش این است که چرا آلمان برای اپوزیسیون مذهبی و شبکه‌های مرتبط با ایران زمینه فراهم می‌کند؟
«بلاگرهای فحاش» اهل آذربایجان عمدتاً در آلمان و فرانسه ساکن شده‌اند. این دو کشور به آن‌ها پناهندگی سیاسی داده‌اند.
فعالیت بسیاری از اعضای شناخته‌شده پ.ک.ک در آلمان طی سال‌های متمادی نیز گهگاه یادآوری می‌شود. آلمان گاه «بیمارستان» پ.ک.ک خوانده می‌شود. ادعاهایی نیز مطرح شده است که افراد مرتبط با این سازمان در کلینیک‌های این کشور درمان می‌شوند.
کارشناس سیاسی اولویه زولفوگار در گفت‌وگو با Globalinfo.az گفت که اقدامات ضد آذربایجان در آلمان یک بار دیگر نشان می‌دهد که خاک برخی کشورهای اروپایی به جایی برای سازمان‌دهی فعالیت‌های علیه حاکمیت و منافع ملی کشور ما تبدیل می‌شود:
«فعال شدن گروه‌های رادیکالی که به‌ویژه زیر شعارهای دینی اهداف سیاسی را دنبال می‌کنند و هدف قرار دادن اصول کشورداری سکولار در آذربایجان، نگرانی جدی برمی‌انگیزد. بر اساس قانون اساسی آذربایجان، کشور ما دولتی سکولار است و سیاست داخلی، از جمله قواعد اجراشده در نظام آموزشی، تنها در چارچوب قانون‌گذاری ملی تعیین می‌شود. استفاده از این مسائل به عنوان ابزار فشار سیاسی و تبدیل احساسات دینی به موضوع دستکاری، پذیرفتنی نیست.
یکی از نکات تأسف‌بار نیز برخورد آلمان و فرانسه با فعالیت برخی افرادی است که از ادبیات توهین و افترا علیه آذربایجان استفاده می‌کنند. نهادهای دموکراتیک مانند پناهندگی سیاسی و آزادی بیان باید در سطح جهانی در خدمت حمایت از حقوق بشر باشند و نه به ابزار کمپین‌های هدفمند سیاه‌نمایی علیه دیگر دولت‌ها تبدیل شوند.
اولویه زولفوگار
این که دولت‌های اروپایی در قبال این‌گونه فعالیت‌ها در خاک خود رویکردی گزینشی در پیش می‌گیرند و در همان حال از دیگر کشورهای جهان رعایت اصول دموکراتیک را می‌طلبند، پرسش‌های مربوط به استانداردهای دوگانه را بیش از پیش مطرح می‌کند».
به گفته اولویه زولفوگار، این نکته نیز نباید از نظر دور بماند که آلمان از نظر تاریخی درباره فعالیت سازمان‌های رادیکال و تروریستی در اروپا موضوع بحث بوده است:
«به‌ویژه شبکه‌های سازمانی و مالی که پ.ک.ک طی سال‌های طولانی در این کشور شکل داده، توانایی جذب هوادار و ادامه فعالیت از طریق ساختارهای گوناگون، نگرانی جدی برانگیخته است. پ.ک.ک از سال 1993 سازمانی ممنوعه در آلمان است و هرچند اقدامات اجرای قانون علیه فعالیت آن صورت می‌گیرد، مسائل امنیتی مربوط به حضور این سازمان در کشور همچنان مطرح است. ادعاهای مطرح‌شده درباره دریافت کمک‌های پزشکی اعضای پ.ک.ک در آلمان و نقش این کشور به نوعی جبهه عقب برای سازمان نیز باید جداگانه بررسی شود. همه این‌ها ضرورت اتخاذ موضعی پیوسته و اصولی از سوی دولت‌های اروپایی در مبارزه با رادیکالیسم و تروریسم را آشکار می‌کند.
استفاده از ارزش‌های دموکراتیک و مفهوم حقوق بشر به عنوان ابزار فشار سیاسی پذیرفتنی نیست. دولت‌های آلمان و فرانسه نیز در شمار اروپایی باید مرزهای حقوقی را میان حمایت از آزادی بیان و آزادی اجتماعات و مبارزه با رادیکالیسم، فراخوان‌های نفرت و مداخله غیرقانونی خارجی به شکلی پیوسته اعمال کنند».
توران رضایف
Globalinfo.az
Həmçinin oxuyun
