31 اکتبر در فرانسه و آلمان اعتراضات گستردهای برگزار شد. در فرانسه، دانشآموزان، دانشجویان، اتحادیههای کارگری و گروههای مختلف اجتماعی به مشکلات اجتماعی، افزایش هزینههای زندگی و سیاستهای دولت اعتراض کردند. در آلمان نیز جوانان در اعتراض به مسائل آموزشی، گرانی، مشکلات اقلیمی و احتمال بازگشت خدمت سربازی اجباری به خیابانها آمدند.
آیا این اعتراضات میتواند به موج تازهای از نارضایتی در اروپا تبدیل شود؟ ادامه و گسترش بیشتر این اقدامات تا چه حد واقعی است؟
علی مصطفیاف، تحلیلگر سیاسی، در گفتوگو با Globalinfo.az گفت که مشکلات انباشتهشده در دوران حکومت مکرون در فرانسه اکنون در قالب اعتراضات بروز میکند:
«گسترش این اعتراضات به دیگر کشورهای اروپایی نیز ممکن است. زیرا کشورهای اروپایی در مدت اخیر هزینههای اجتماعی را تا حدی کاهش میدهند. مسائل مربوط به امنیت نظامی دولتها را وادار میکند که منابع بیشتری به این حوزه اختصاص دهند. و این میتواند به کاهش منابع اختصاصیافته به حوزه اجتماعی و افزایش نارضایتی منجر شود.
علی مصطفیاف
از سوی دیگر، این احتمال که منافع گروههای سیاسی خاصی در پس این اعتراضات باشد نیز رد نمیشود. اکنون میان نیروهای جهانیگرا که در اروپا در قدرت هستند و رئیسجمهور دونالد ترامپ و نیروهای سیاسی راست در اروپا رقابت و کشمکش سیاسی معینی وجود دارد. به گمان من، این تقابل نیز بر روندهای جاری تأثیر میگذارد».
این تحلیلگر سیاسی گفت که این روندها وضعیت سیاسی تازهای در اروپا شکل میدهد:
«سال آینده در فرانسه انتخابات ریاستجمهوری برگزار میشود و در آلمان تا انتخابات پارلمانی بعدی هنوز وقت باقی است. با این حال، در داخل آلمان نیز نارضایتیهای معینی وجود دارد. به نظر من، با گذشت زمان تنش کاهش مییابد و طرفها به سازش معینی خواهند رسید. اما با وجود همه اینها، چشمانداز سیاسی اروپا در حال تغییر است».
صفورا بنایوا
Globalinfo.az