تاتویک هایراپتیان، کارشناس ارمنی و آذربایجان‌شناس، بار دیگر با ادعاهایی سخن گفت که به هیچ واقعیت جدی مستند نیست.
در مجموع، در جامعه ارمنستان عقده ناتمام‌ماندگی ناشی از شکست تلخ جنگ 44 روزه خود را در چنین ادعاهای بی‌اساسی نشان می‌دهد. می‌کوشند نقش ارتش آذربایجان را در آزادسازی قره‌باغ کوچک بشمارند و پیروزی را به فعالیت نیروهای نظامی کشورهای دیگر نسبت دهند.
اما هیچ‌یک از این ادعاها تا کنون با واقعیت‌های محکم مستند نشده است.
بفرمایید، یک دلیل مستند ارائه کنید: چه واقعیتی دارید که تأیید کند قره‌باغ را نه ارتش آذربایجان، بلکه نیروهای نظامی کشورهای دیگر آزاد کرده‌اند؟
وجود ندارد!
تاتویک هایراپتیان گفته است که در دوره جنگ 44 روزه، پس از ناپدید شدن نجم‌الدین صادقوف، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح آذربایجان، گویا ژنرال‌های ترک ارتش را فرماندهی می‌کردند.
هر کسی که دانش ابتدایی نظامی داشته باشد درمی‌یابد که چنین ادعایی از واقعیت دور است و از نظر عملی ممکن نیست.
بگذارید یکی‌یکی توضیح دهم، تا در ارمنستان آنان که می‌دانند به آنان که نمی‌دانند هم بفهمانند:
1) نخست آنکه، منطقه قره‌باغ چنان جغرافیای پیچیده‌ای دارد که برای شناخت ناهمواری‌های آن سال‌ها زمان لازم است. بدیهی است هر کسی که منطق داشته باشد می‌پذیرد که برای ژنرال‌های ترک که تازه آمده‌اند، شناخت منطقه و برنامه‌ریزی عملیات در چنین مدت کوتاهی ممکن نیست. آن هم در زمانی که نبردهای شدید در جریان است.
2) در ستاد کل نیروهای مسلح آذربایجان، به جز نجم‌الدین صادقوف، ژنرال‌ها و افسران بسیار باتجربه‌ای وجود دارند. آن‌ها سال‌ها برای این عملیات‌ها آماده می‌شدند و با تحلیل منطقه روشن کرده بودند که حمله از کدام محورها مؤثر خواهد بود. یعنی این جنگ را تنها فرماندهی نظامی آذربایجان می‌توانست اداره کند که 30 سال بر آن منطقه مسلط بود.
3) عملیات تهاجمی تنها شامل پیشروی نیروهای نظامی نیست، بلکه مستلزم جمع‌آوری، تحلیل و ارزیابی درست اطلاعات شناسایی بلندمدت نیز هست. اطلاعات آذربایجان با انجام کار سیستماتیک در طول سال‌ها در مناطق اشغالی، آرایش نیروهای ارمنستان، مواضع دفاعی و محورهایی را که نیروها و تجهیزاتش در آن‌ها متمرکز شده بود شناسایی کرده بود. این اطلاعات در اختیار فرماندهی نظامی ارتش آذربایجان بود و در تهیه طرح‌های عملیاتی نقش مهمی داشت. ادعای اینکه ژنرال کشوری دیگر که از همه این اطلاعات و ویژگی‌های منطقه بی‌خبر است، در مدتی کوتاه وضعیت را کاملاً درک کرده و عملیات را فرماندهی کرده باشد، خلاف منطق است.
4) در 4 اکتبر 2020، در عکسی که به خبر منتشرشده از سوی وزارت دفاع ضمیمه شده بود، نجم‌الدین صادقوف نیز در میان فرماندهان ارتش دیده می‌شد. این در تاریخی بود که ارتش آذربایجان پیش‌تر خط دفاعی را شکسته، شماری از روستاها را از اشغال آزاد کرده و پرچم سه‌رنگمان را در جبرائیل برافراشته بود. یعنی در آن زمان رئیس ستاد کل ارتش نجم‌الدین صادقوف بود، نه فلان ژنرال ترک.
5) تصاویر متعددی وجود دارد که مشارکت ژنرال‌های ارتش آذربایجان را در برنامه‌ریزی و مدیریت عملیات نظامی تأیید می‌کند. در تصاویر گرفته‌شده هم در خط مقدم و هم در ستادها به‌وضوح دیده می‌شود که ژنرال‌های ما وضعیت را بر روی نقشه‌ها تحلیل می‌کنند، محورهای احتمالی عملیات را بحث می‌کنند و در اتخاذ تصمیم‌های نظامی مشارکت دارند. این تصاویر واقعیت‌های مهمی است که نشان می‌دهد ارتش آذربایجان بر پایه نظام فرماندهی و مدیریت خود فعالیت می‌کند.
در کل، عملیات آزادسازی سرزمین‌های اشغالی را الهام علی‌اف به عنوان فرمانده کل قوا رهبری کرد و پیروزی تاریخی را دولت آذربایجان، ارتش آذربایجان و ملت آذربایجان به دست آوردند.
در پایان: ترکیه و آذربایجان کشورهای برادرند. پشتیبانی دو متحد از یکدیگر از نظر نظامی و اطلاعاتی کاملاً طبیعی است. در جنگ 44 روزه میهنی نیز پشتیبانی ترکیه برادر از آذربایجان هم در زمینه اطلاعات و هم در زمینه تجهیزات نظامی کاملاً عادی است. اما ارائه این امر به شکل «جنگ قره‌باغ را ژنرال‌های ترک اداره کردند» نمونه‌ای از حماقت سیاسی، بی‌اطلاعی نظامی و جهل تمام‌عیار است.
آقشین اِورَن
Globalinfo.az
Həmçinin oxuyun
