اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهور اسرائیل، مأموریت تشکیل دولت جدید را به گادی آیزنکوت، رهبر اپوزیسیون و رئیس حزب «یاشار»، واگذار کرد. این تصمیم در پی انتخابات پارلمانی 27 اکتبر و در شرایطی اتخاذ شد که هیچ‌یک از بلوک‌های سیاسی نتوانستند اکثریت لازم برای تشکیل دولت در کنست را به دست آورند.
مهم‌ترین وظیفه پیش روی آیزنکوت، تشکیل ائتلافی جدید به جای حکومت تحت رهبری بنیامین نتانیاهو و کسب حمایت دست‌کم 61 نماینده در پارلمان است.
محمد اسدالله‌زاده، تحلیلگر سیاسی در گفت‌وگو با Globalinfo.az گفت که آیزنکوت با کسب حمایت 67 نماینده در پارلمان، به نامزد اصلی تشکیل دولت تبدیل شده است:
«به باور من، وظایف سیاسی و دیپلماتیک بسیار جدی پیش روی او قرار دارد. مسئله اصلی آیزنکوت، برطرف کردن میراث سنگین سیاسی به‌جامانده از بنیامین نتانیاهو و ارائه رویکردی تازه در سیاست منطقه‌ای اسرائیل است. معتقدم دولت جدید ممکن است در مسائل غزه، فلسطین و «حزب‌الله» تغییراتی ایجاد کند. البته فاصله گرفتن جدی اسرائیل از خط راهبردی امنیتی خود و برداشتن گام در جهت به رسمیت شناختن دولت فلسطین، واقع‌بینانه به نظر نمی‌رسد؛ زیرا روشن است که این اقدام در داخل اسرائیل با مقاومت سیاسی جدی روبه‌رو خواهد شد.
با این حال، گمان می‌کنم آیزنکوت در مقایسه با نتانیاهو، کمتر به استفاده از نیروی نظامی و بیشتر به ابزارهای دیپلماتیک اولویت خواهد داد. یکی از وظایف اصلی او، بازسازی وجهه بین‌المللی اسرائیل، بهبود وضعیت انسانی در غزه، فراهم کردن شرایط فعالیت سازمان‌های بین‌المللی بشردوستانه و برداشتن گام‌های عملی برای توقف درگیری خونین جاری در منطقه است».
محمد اسدالله‌زاده
این تحلیلگر سیاسی گفت که اسرائیل در سال‌های اخیر وارد مرحله بحرانی جدی، هم برای خود و هم برای کل خاورمیانه، شده است:
«این بحران بر روابط بین‌المللی اسرائیل، به‌ویژه روابط آن با کشورهای غربی، نیز تأثیر منفی گذاشته است. اگر آیزنکوت بتواند سیاستی عملی برای حل این مشکلات اجرا کند، فرصت‌های او برای جلب حمایت جامعه بین‌المللی و غرب افزایش خواهد یافت.
در روابط با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نیز ممکن است تفاوت‌هایی پدیدار شود. اما معتقدم دولت ترامپ ممکن است روی کار آمدن آیزنکوت را در مقایسه با نتانیاهو، انتخابی عمل‌گرایانه‌تر ارزیابی کند. زیرا نتانیاهو در پی تشدید تنش نظامی درباره ایران و واداشتن واشنگتن به برداشتن گام‌های سخت‌گیرانه‌تر بود. در مقابل، اولویت دادن آیزنکوت به سازوکارهای دیپلماتیک در حل مشکلات منطقه‌ای می‌تواند با منافع دولت آمریکا نیز همخوانی داشته باشد.
معتقدم تشکیل دولت جدید در اسرائیل می‌تواند راه را برای برخی تغییرات سیاسی در خاورمیانه باز کند. با این حال، برای ارزیابی سیاست واقعی آیزنکوت باید منتظر برنامه دولت او، روند ائتلاف‌سازی و اقداماتی ماند که در 100 روز نخست پس از آغاز اجرای وظایفش انجام خواهد داد. تنها پس از آن می‌توان با عینیت بیشتری ارزیابی کرد که آیا او مسیری سیاسی متفاوت از دوره نتانیاهو در پیش خواهد گرفت یا نه».
توران رضایف
Globalinfo.az
Həmçinin oxuyun
