وضعیت مسافرانی که در امتداد خیابان 8 نوامبر (خیابان سابق فحله) در منطقه ختایی پایتخت بهسوی مرکز شهر حرکت میکنند، بهمعنای واقعی کلمه تأسفبار است. شهروندان تقریباً هر صبح هنگام رفتن به محل کار با مشکلات حملونقل روبهرو میشوند و علاوه بر آن، روز خود را با عصبانیت و استرس آغاز میکنند.
رانندگان اتوبوسهای خطوط 21، 46، 120، 72 و 20 که در امتداد این خیابان تردد میکنند، حتی زمانی که بخشهای میانی و عقب وسیله نقلیه خالی است یا برای پذیرش مسافران جدید فضای کافی دارد، در ایستگاهها توقف نمیکنند. در نتیجه، شمار مسافران در ایستگاهها پیوسته افزایش مییابد. سرانجام، هنگامی که رانندهای در ایستگاه توقف میکند، شهروندان نارضایتی ناشی از اتوبوسهای قبلی را بر سر همان راننده خالی میکنند. به این ترتیب، رفتار غیرمسئولانه رانندگان پیشین موجب ازدحام بیشتر در اتوبوسها میشود.
پیشتر نیز پیشنهاد کرده بودم که در هر سه درِ اتوبوسها پایانههای پرداخت نصب شود. میبینم که این سیستم در برخی اتوبوسها اجرا شده است. اما پایانهها عمدتاً فقط در درِ دوم قرار میگیرند. در حالی که فراهمکردن امکان پرداخت در هر سه در میتواند به مدیریت سریعتر جریان مسافران و جلوگیری از انتظارهای غیرضروری در اتوبوسها کمک کند.
با این حال، مشکل تنها به سیستم پرداخت محدود نمیشود. باید بر رانندگانی که بدون توقف در ایستگاه به حرکت خود ادامه میدهند نظارت شود و بهطور کلی سازوکاری حرفهایتر و سریعتر برای تنظیم رفتار رانندگان ایجاد شود.
به نظر من، سازوکاری مشابه سیستم امتیازدهی مورد استفاده در خدمات تاکسی باید در اتوبوسها نیز اجرا شود!
پیشنهاد من ساده است: شهروند باید بتواند با ورود به وبسایت رسمی یا اپلیکیشن موبایلی AYNA، به رانندهای که از او رضایت دارد یا رانندهای که از عملکردش ناراضی است امتیاز دهد و شکایت و پیشنهاد خود را ثبت کند. مهم است که این سیستم بر مبنای شناسایی راننده مشخص، در کنار پلاک ثبت دولتی اتوبوس یا اطلاعات مسیر، عمل کند. به این ترتیب، میتوان مشخص کرد کدام راننده در برابر مسافران مسئولانه رفتار میکند و کدامیک قوانین را نقض میکند. بر اساس بازخوردهای جمعآوریشده، میتوان نظارت بر فعالیت رانندگان را تقویت کرد، رانندگانی را که ارزیابی مثبت دریافت میکنند تشویق کرد و درباره رانندگانی که بهطور مستمر از آنها شکایت میشود، اقدامات مقتضی انجام داد.
در غیر این صورت، وضعیت روزبهروز بدتر خواهد شد. این وضعیت چنین برداشتی ایجاد میکند که گویی رانندگان بر اساس انتخابی تصادفی به خطوط مسیر اعزام میشوند و آسایش و حقوق مسافران نیز مورد توجه هیچکس نیست. در حالی که هر رانندهای که خدمات حملونقل عمومی ارائه میدهد باید بداند وظیفه اصلی او فقط راندن اتوبوس نیست، بلکه رساندن ایمن و بهموقع مسافران به مقصد است.
توران رضایف
نویسنده سیاسی Globalinfo.az